 
_______________________ |
 GERI
Ey Türk Gençliği
Ey Türk Gençliği!“ Hangi zifiri karanlığı, hangi kabus dolu geceyi görürsen gör, mutlaka aydınlık dolu, umut dolu bir sabaha uyanırsın.” Böyle diyordu atalar... Her sabahın, yeni başlangıçlara gebe olduğunu, umutların sabahlarla tazelendiğini öğretiyordu, anlatıyordu büyükler... Anadolu toprakları bir umut bekliyordu. Anadolu toprakları bir müjde bekliyordu. Anadolu toprakları, onları birleştirecek, sımsıcacık bir el bekliyordu. Beklenen, özlenen, gelmesine dualar edilen o insan, sessiz sedasız, İstanbul’dan Anadolu’ya doğru yola çıkmıştı. O beklenen insan... O özlenen insan... O gelmesi için dualar edilen, gözlerin ve umutların yollarda olduğu insan Mustafa Kemal’di... ***** Vatan şairi Namık Kemal, işgalleri görmeden çok önce şöyle bir beyit yazmıştı “ Vatanın bağrına düşman dayamış hançerini / Yoğ imiş kurtaracak, bahtı kara maderini...” Ve Mustafa Kemal şöyle bir cevap ekledi bu beyitin altına, “ Vatanın bağrına düşman dayasın hançerini / Bulunur kurtaracak bahtı kara maderini...” İngiliz ve Fransız gemilerini İstanbul önlerinde demirlemiş olarak gördüğünde de, “ Geldikleri gibi giderler...” diyordu, Mustafa Kemal... 15 Mayıs 1919’da Avrupa’nın şımarık çocuğu Yunanlılar, İzmir’e girmişler, ilk kurşun gazeteci Hasan Tahsin tarafından sıkılmıştı, işgalcilere... Bu ilk kurşun, ateşlemişti İstiklal ateşini.... Tarihler 16 Mayıs 1919’u gösterirken, Bandırma Vapuru, Mustafa Kemal ve arkadaşlarını Samsun’a doğru götürmek üzere İsmail Hakkı Kaptan yönetiminde yola çıkıyordu. Üç gün sonra, Bandırma Vapuru Samsun limanına yanaştı. Mustafa Kemal ve arkadaşları Samsun’a ayak bastılar o gün. Yıl 1919’du. On dokuz Mayıs, Mayısın on dokuzuydu... ***** Bu tarih, Milli mücadelenin başlangıç günüydü. Bu tarih, ters giden talihin döndüğü gündü. Bu tarih, ümitsizlik gözyaşlarının sevinç gözyaşlarına döndüğü gündü. Bu tarih kapkara bulutlara, aydınlık getiren şimşeklerin çaktığı gündü... Bu tarih, bir milletin diriliş günüydü. Bu tarih, bir milletin silkiniş günüydü. Bu tarih, bir milletin şahlanış günüydü. Bu tarih, cepheden cepheye koşan yorgun savaşçıların, öz vatan toprağı için, silaha sarıldığı gündü. Bu tarih, birlik olma günüydü... Bu tarih, dirlik olma günüydü... Bu tarih, beraber olma günüydü... Bu tarih, omuz omuza olma günüydü... Bu tarih el ele olma günüydü... Bu tarih, gönül gönüle olma günüydü. Bu tarih, Ayyıldız fedailerin, Mustafa Kemal’in etrafında yedi düvele karşı koymaya karar verdiği namus ve haysiyet günüydü... Bu tarih, 19 Mayıs 1919 günüydü... ***** Bugün On Dokuz Mayıs, Mayısın On Dokuzu.... Yıl 2008 olmuş ne fark eder... Tam 89 yıl sonra, aynı gündeyiz... Aynı ruhta, aynı heyecanda, aynı çizgide olmak kadar güzel bir şey var mı? Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşlarının bizlere emanet ettiği vatanda, ayyıldızlı bayrağımızın gölgesindeyiz. Gençlere emanet edilmiş bir vatan, ve onların düsturu olabilecek bir hitabe var elimizde... Ey Türk Gençliği diye başlar “ Gençliğe Hitabe” ve “ Muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asil kanda mevcuttur.” diye de sona erer. Bu hitabede, bir ülkenin İstiklal mücadelesinin bütün geçmişinin bir özeti vardır. Bu hitabede, her zaman için olabilecek benzer tehlikelere dikkat çekilmiş, ve Türk gençliğinin uyanık olması istenmiştir. Her 19 Mayıs, ülkesi ve vatanının bölünmez bütünlüğüne, birlik ve beraberliğine inanmış Türk Gençliğinin, Atalarına söz verme günüdür. Her gencin istisnasız, Gençliğe Hitabeyi ezberleme günüdür. Ne demişti Ulu Önder Atatürk; Ey Türk gençliği ! Birinci vazifen, Türk istiklâlini, Türk Cumhuriyeti`ni, ilelebet muhafaza ve müdafaa etmektir. Mevcudiyetinin ve istikbalinin yegâne temeli budur. Başka söze gerek var mı? *Bu Makale 116 defa okundu. |
