HEPÝMÝZÝN KALBÝNDE VARDIR ÝNCEDEN BÝR ÇÝZÝK.

Bir hekim dir belkide kalbi en iyi tasvir eden hasta olunca. Gideriz umarsýzca ve tek taraflý teslimiyetle hasta olmanýn verdiði çöküntüyle. Yazýlýr çekilen röntgenlerin raporlarý. Okuruz anlamayýz. Tanýdýk baþka bir hekime sorarýz. Belki Biraz daha aydýnlatýr bizi. Anlarýz hastalýðýmýz ne. Bunlarýn hepsi anjiolarda, raporlarda gözükürde, gözükmez nostaljik aþklarýn yýrtýcý izleri. Vardýr herkesin kalbinde eski yaralarýn izleri. Kimi derin, kimi eski, kimi yeni, kimi hafif bir çizik. Doktor çare olamaz görsede görmesede. Varsa kalbinde bir çizik, üzülme. Bu sanki yaralanmýþ ve yaralarý iz býrakmýþ bir gladyatörün zaferi gibidir. Hani gösterir ya büyük kahramanlar savaþ yaralarýný. Övünür ya onlarla. Kaç kere vurulmuþ ama ölmemiþ derler ya. Yada atasözündeki gibi öldürmeyen yaranýn seni her defa güçlendirdiði gibi. Gücünü eski yaralarýndan alýr kahramanýmýz. Aslýnda yüreðinde çizik olan herkes gerçek bir hayat kahramanýdýr. Çizeninde hakkýný vermek lazým. Ne maharet. Hiç bir cisim kullanmadan karþýndakinin kalbini çizeceksin laser ýþýný gibi.